Sana yüreğimin en masum köşesinden sesleniyorum.En mutlu yarınları,en sıcak günleri bana armağan edeceğini düşünerek sana yüreğimi açıyorum.

Hayatıma yön veren,karanlık gecelerimi aydınlatan sevinçlerimsin,dudaklarımdaki tebessüm ve en değerli dostum ışığımsın.

Hani insan koşar koşar da birden takılır ayakları kalkamazya,hani toz pembe yaşarken hayatı birden kararırya,hani mis kokulu çiçekler bahara gülümserken rüzgar vurur birden solarya...işte her düşüş bir yükseliş...Sen benim yükselişim,sen benim en güzelim ve sen benim,sen benim hayata tutunduğum dalımsın,gören gözlerim ve yaşayan bedenimsin.

Ey umutlarım!Sana teslim ediyorum yüreğimde yaşattıklarımı ve seni bende çoğaltan sevgimi,sevdiğimi,yarınlarımı sende yaşatıyorum.

Beni bende yaşatan,benimle bütünleşen aşkımla sana koşuyorum mutlu yarınlarda.Biz seninle varız,seninle tutunuyoruz yaşama.Ya seninle ya hiç...

Hadi bakalım umutlarım verelim elele.Götür beni gittiğin yere...

Tülay Gürgil

http://www.edebiyatkosesi.com/mektup/MerhabaUmutlarim_TulayGurgil.asp